Go'da funksiya qaytaradigan qiymatlarga oldindan nom berish mumkin ("nomlangan natija"). Bu ba'zan foydali, lekin haddan tashqari ishlatilsa, kodni tushunish qiyinlashtiradi.

package main

import "fmt"

// Foydali holat: defer orqali natijani o'zgartirish kerak bo'lganda
func divide(a, b int) (result int, err error) {
	defer func() {
		if r := recover(); r != nil {
			err = fmt.Errorf("qayta tiklandi: %v", r)
		}
	}()
	result = a / b
	return
}

func main() {
	r, err := divide(10, 2)
	fmt.Println(r, err)

	r2, err2 := divide(10, 0)
	fmt.Println(r2, err2)
}

Bu — nomlangan natijalarning eng yaxshi ishlatilish holati: defer ichidagi funksiya errni nomi orqali "tutib olib" o'zgartira oladi — bu recover() bilan panic'ni xatoga aylantirishning standart naqshi. Lekin oddiy, qisqa funksiyalarda nomlangan natijalarni faqat "hujjat" sifatida ishlatish (masalan func Divide(a, b int) (quotient int, remainder int)) ba'zan foydali, ammo ularni majburiy emas deb bilib, faqat aniq foyda bergan joyda ishlating — aks holda ular qaysi qiymat qachon o'rnatilganini kuzatishni qiyinlashtiradi.